Jak polityka Trumpa kosztowała branżę turystyczną USA 40 mld USD

Co faktycznie obejmuje kwota 40 mld USD

Wyliczenie „40 mld USD” przez Bloomberga to skrót oznaczający łączny niedobór, a nie stratę z jednego roku. Firma badawcza Tourism Economics szacuje, że branża turystyczna w USA straciła nawet 16,6 mld USD w 2025 r. i zmierza ku dodatkowemu deficytowi w wysokości 21 mld USD w 2026 r. — chodzi o przychody, które branża wygenerowałaby, gdyby utrzymała swój udział w globalnym popycie na podróże sprzed Trumpa. Bloomberg przedstawia łączną lukę jako około 40 mld USD. Dyrektor Tourism Economics Aran Ryan powiedział Bloombergowi, że „podróżni mają wybór” i że „polityki i oświadczenia administracji Trumpa są głównym czynnikiem tego spadku w USA, którego doświadczamy”.

Jak widać spadek w liczbach

Udział USA w światowym rynku podróży kurczy się, mimo że globalny popyt wciąż rośnie. W 2024 r. przyjazdy cudzoziemców do USA wzrosły o przyzwoite 9%; w 2025 r. spadły o 5,5%, podczas gdy rynek globalny rozszerzył się o 4,7% — to luka wynosząca ponad 10 punktów procentowych. Na 2026 r. prognozowanych jest około 71 mln zagranicznych gości — wzrost o około 3% — ale Tourism Economics nie oczekuje pełnego powrotu do przedpandemicznego rekordu 80 mln z 2018 r. przed rokiem 2029. Wydatki zagranicznych gości w USA spadły o 4,6% w 2025 r. według World Travel & Tourism Council, co czyni USA jednym z niewielu rozwiniętych rynków, które odnotowały spadek, obok krajów takich jak Haiti, Iran, Nigeria i Pakistan.

Skąd przyjeżdżają goście — i skąd nie

Kanada, od dawna filar podróży przyjazdowych do USA, odnotowała spadek wizyt o 21% w 2025 r. po groźbach celnych, sporach handlowych i wypowiedziach Trumpa o Kanadzie jako „51. stanie”, które wywołały bojkot konsumencki. To kosztowało hotele, restauracje i sklepy w USA około 4 mld USD utraconych wydatków i pozwoliło Meksykowi wyprzedzić Kanadę jako ryneк źródłowy numer jeden. Tourism Economics oczekuje w tym roku niewielkiego odbicia, ale dane rządu kanadyjskiego pokazują, że wizyty w 2026 r. do kwietnia są nadal niższe o 11% wobec tego samego okresu 2025 r. Wśród tradycyjnie wysoko wydających rynków, wizyty z Wielkiej Brytanii są niższe o 2,2% w 2026 r. do maja po wzroście zaledwie o 0,5% w 2025 r., wizyty Niemców spadły o 13% od początku roku, a przyjazdy z Chin spadły o 4% w 2025 r. i o kolejne 1,5% w 2026 r. Lukę częściowo wypełniają niżej wydający goście: Ekwadorczycy wzrost o 21%, Węgrzy 18%, a Kolumbijczycy 16% od początku 2026 r.

Które polityki wyrządzają szkody

Bloomberg wiąże spadek z pakietem środków z ery Trumpa: naprzemiennie wprowadzanymi i wycofywanymi cłami, zaostrzonymi granicami i zasadami wizowymi, rozmieszczeniem federalnych agentów imigracyjnych w amerykańskich miastach oraz rozmieszczeniem wojsk USA za granicą, które sprawiły, że kraj wydaje się mniej gościnny. Proponowana reforma systemu ruchu bezwizowego zwanego ESTA — który obecnie obejmuje obywateli ponad trzech tuzinów krajów rozwiniętych — wymagałaby od wnioskodawców podania szczegółowych informacji o kontach w mediach społecznościowych, kontaktach rodzinnych i adresach e-mail z ostatniej dekady. World Travel & Tourism Council szacuje, że sama ta zmiana może zniechęcić 4,7 mln gości, czyli prawie jedną czwartą poniżej typowego poziomu, tworząc dziurę 15,7 mld USD w wydatkach zagranicznych gości. Szersza akcja przeciw imigracji jest również testowana w sądzie; 6 lipca 2026 r. sędzia okręgowy USA Algenon L. Marbley w Ohio przyznał wstępny nakaz sądowy zobowiązujący administrację Trumpa do wznowienia rozpatrywania niektórych wniosków o świadczenia imigracyjne, które zostały zamrożone przez US Citizenship and Immigration Services (USCIS) dla obywateli krajów objętych ograniczeniami podróży Trumpa.

Dlaczego to ważne

Straty nie są abstrakcyjne: koncentrują się w branżach zatrudniających wielu stosunkowo niskopłatnych pracowników w miastach-bramach. Bloomberg wskazuje, że przeciętny zagraniczny turysta wydaje około 4 000 USD na pobyt w USA, a sam cios wart 4 mld USD z Kanady trafia bezpośrednio do przychodów hoteli, restauracji i sklepów. Ponieważ struktura gości przesuwa się z wysoko wydających Europejczyków i Kanadyjczyków w kierunku podróżnych z mniej zamożnych krajów, wpływ na wydatki w przeliczeniu na odwiedzającego może być większy, niż sugerują główne liczby dotyczące przyjazdów. Odbicie, odsunięte teraz do 2029 r., czyli roku odejścia Trumpa ze stanowiska, oznacza także, że samorządy zależne od podatków hotelowych i od sprzedaży patrzą na kilka kolejnych lat osłabionych budżetów.

Szerszy obraz: cła, funkcjonariusze i wizerunek

Dane dotyczące podróży wpisują się w szerszy wzorzec drugiej kadencji Trumpa. CNN poinformował 6 lipca 2026 r., że administracja przypisuje sobie sezonowe obniżki cen w Walmart na produkty takie jak mielona wołowina i soda, łącząc je z obchodami 250. rocznicy, podczas gdy sondaż CNN/SSRS wykazał, że 77% Amerykanów — w tym większość republikanów — uważa, że polityki z ery Trumpa podniosły koszty życia w ich społeczności. Tego samego dnia newsletter Bloomberga przytoczył ustępującego doradcę ekonomicznego Trumpa Pierre’a Yareda, który argumentował, że zakłócanie sojuszy USA ostatecznie skłoni sojuszników do wzmocnienia się. Czytane razem, te doniesienia szkicują pętlę sprzężenia zwrotnego: cła i retoryka polityczna zniechęcają gości, struktura odwiedzających przesuwa się w kierunku niżej wydających rynków źródłowych, a towarzysząca akcja przeciwko imigracji — w tym funkcjonariusze w stylu ICE w amerykańskich miastach — potęguje efekt odstraszający dla podróżnych rozważających wyjazd.

Gdzie doniesienia się rozbieżne

Kluczowe liczby pochodzą od Tourism Economics i World Travel & Tourism Council, obu nastawionych na branżę firm prognozujących, więc ich założenia o tym, ilu gości przyjechałoby „gdyby nie Trump”, są z konieczności kontrfaktyczne. Bloomberg przedstawia te szacunki jako scenariusz bazowy; żadne źródło nie przedstawia tu niezależnej akademickiej kontrargumentacji. W kwestii polityki administracja w dostępnych materiałach publicznie nie kwestionowała danych Tourism Economics. Tymczasem orzeczenie opisane w Newsweeku pokazuje, że sytuacja prawna jest niestabilna: sędzia Marbley napisał, że zamrożenie USCIS „w nieskończoność wstrzymało… ostateczne rozpatrywanie” wniosków oraz że „bezpieczeństwo narodowe nie może być ‘talizmanem używanym do odpędzania niewygodnych roszczeń’,” sygnalizując, że dalszy odpór sądowy wobec polityk powiązanych z ograniczeniami podróży jest prawdopodobny.

Co obserwować dalej

Trzy wątki zdecydują, czy luka 40 mld USD się powiększy, czy zacznie się zmniejszać. Po pierwsze, reforma ESTA — jej ostateczny zakres i ewentualna data wdrożenia wyznaczą pułap strat wśród gości z ponad 40 krajów objętych programem ruchu bezwizowego. Po drugie, przyjazdy z Kanady i Meksyku przez resztę lata 2026 r.: trwałe odbicie kanadyjskie złagodziłoby cios, podczas gdy dalsza słabość potwierdziłaby ostrożne prognozy Tourism Economics na 2026 r. Po trzecie, ścieżka sądowa: orzeczenie w Ohio jest jedną z kilku spraw kwestionujących zamrożenia USCIS powiązane z ograniczeniami podróży Trumpa, a wszelkie kolejne orzeczenia — szczególnie w sprawie sprawdzania mediów społecznościowych przy wizach — ukształtują to, jak restrykcyjny proces wjazdu faktycznie będzie się wydawał potencjalnym gościom przed Mistrzostwami Świata FIFA 2026, które mają przyciągnąć ponad 1,2 mln zagranicznych kibiców do 11 amerykańskich miast.