Dlaczego Chiny zyskują atrakcyjność jako dywersyfikator portfela

Co tak naprawdę oznacza „Chiny jako dywersyfikator portfela”

Mówiąc najprościej, „dywersyfikator portfela” to aktywo, którego stopy zwrotu nie poruszają się w pełnej zgodności z resztą portfela. Przez dziesięciolecia podręcznikowymi dywersyfikatorami dla globalnych inwestorów były obligacje skarbowe USA, złoto i kilka nieskorelowanych walut — aktywa, które zwykle utrzymują wartość, a nawet zyskują, gdy spadają akcje. Globalna główna strateg inwestycyjna BlackRock, Li Wei, użyła tego terminu na firmowej konferencji Midyear Outlook 2026 w Hongkongu, aby argumentować, że chińskie aktywa, w tym obligacje rządowe, teraz również należą do tej listy.

Konkretne twierdzenie Li jest takie, że chińskie aktywa są „kształtowane przez krajowy wzrost i cykle polityki pieniężnej, które nie zawsze podążały w jednym kierunku z Rezerwą Federalną USA ani innymi rynkami rozwiniętymi”, według South China Morning Post. Rozumowanie jest mechaniczne: jeśli chiński cykl stóp procentowych jest wyznaczany przez Ludowy Bank Chin w odpowiedzi na chińską inflację i chiński wzrost, to stopy zwrotu z chińskich obligacji nie będą idealnym odbiciem zwrotów z obligacji amerykańskich czy europejskich, a korelacja między globalnym portfelem a chińskimi aktywami powinna być niższa niż w przypadku dwóch rynków obligacji rynków rozwiniętych.

To ujęcie ma znaczenie, ponieważ, jak zauważyła Li, „tradycyjne narzędzia zabezpieczające stały się mniej skuteczne” w obecnym otoczeniu. Kiedy obligacje skarbowe USA i akcje zaczynają poruszać się w tym samym kierunku z powodu uporczywej inflacji lub szoków stóp procentowych, klasyczny portfel 60/40 traci swój amortyzator. Chińskie obligacje, w tej perspektywie, mogą częściowo wypełnić tę lukę.

Makroekonomiczne tło tego argumentu

Argumentacja BlackRock nie opiera się wyłącznie na korelacji. Spoczywa na konkretnym kontraście warunków makro między Chinami a Zachodem. SCMP podał, że Li wskazała na „stabilny wzrost przy niskich stopach procentowych” w Chinach, wobec gospodarek zachodnich, które „borykają się z rosnącą inflacją i prawdopodobnymi podwyżkami stóp procentowych”. Argumentowała też, że juan jest „gotowy do dalszego umacniania się wobec dolara amerykańskiego”, powołując się na chińskie uzależnienie od technologii i eksportu.

Mówiąc inaczej, zarządzający aktywami trzymający dziś dolary amerykańskie i obligacje USA stoi wobec waluty, którą strateg spodziewa się osłabić, rynku obligacji dotkniętego inflacją i zacieśnianiem polityki, oraz rynków akcji, których właściwości zabezpieczające ulegają degradacji. W przeciwieństwie do tego Chiny oferują cykl stóp procentowych zmierzający w innym kierunku, walutę z potencjałem wzrostu oraz klasę aktywów, której korelacja z resztą portfela może być niższa. To połączenie BlackRock pakuje w hasło „dywersyfikacja”.

Jak poważny jest ten zwrot w praktyce

Uwagi jednego stratega na konferencji midyear nie są same w sobie zmianą reżimu. Ale SCMP odnotował, że „ten pogląd został powtórzony przez inne globalne instytucje finansowe”, bez wskazywania konkretów, co sugeruje szerszą instytucjonalną rozmowę, a nie opinię pojedynczego domu. Sam BlackRock jest największym na świecie zarządzającym aktywami, więc nawet przechylenie w jego wewnętrznej ocenie może przesunąć znaczące przepływy do produktów indeksowych i modelowych portfeli śledzących jego badania.

Warto też zwrócić uwagę na kanał strukturalny. Chiński rynek obligacji urósł na tyle — mierzony w bilionach dolarów amerykańskich — a włączenie do indeksów posunęło się na tyle daleko dzięki programom takim jak Bloomberg Global Aggregate i indeksy rynków wschodzących JPMorgan, że globalni inwestorzy faktycznie mogą zajmować znaczące pozycje bez zaburzania cen. Argument o dywersyfikacji jest wiarygodny na dużą skalę tylko wtedy, gdy aktywo jest inwestowalne na dużą skalę, a ten warunek został w ostatnich latach cicho spełniony.

Dlaczego historia Shein podróżuje w tej samej walizce

Drugi raport SCMP — że Shein otrzymał zgodę CSRC na ubieganie się o IPO w Hongkongu do 341,6 mln akcji — na powierzchni wygląda na niepowiązany, ale wskazuje na ten sam motyw: grawitacyjna siła chińskich i powiązanych z Chinami rynków kapitałowych rośnie, a Hongkong jest jej kanałem.

Droga Shein jest instruktywna. Firma założona w Chinach w 2008 r., później z siedzibą w Singapurze, najpierw ubiegała się o notowanie w USA, potem w Londynie, i patrzyła, jak oba wnioski utknęły w związku z amerykańską i europejską kontrolą łańcucha dostaw, kwestii podatkowych i pracowniczych. Zielone światło CSRC dla notowania w Hongkongu, poprzez offshore’ową strukturę własnościową „red-chip”, jest pierwszą formalną zgodą chińskiego regulatora, jaką firma uzyskała po latach odrzuceń i przesunięć gdzie indziej.

Dla zarządzających aktywami znaczenie jest dwojakie. Po pierwsze, hongkoński rynek IPO pozyskał 210 mld HKD (26,8 mld USD) w pierwszej połowie 2025 r., co oznacza wzrost o 92% rok do roku, przy 87 notowaniach, wzrost o 98%, według PricewaterhouseCoopers Hongkong. Udane notowanie Shein wydłużyłoby tę passę i wzmocniło ofertę Hongkongu jako miejsca wyboru dla chińskich globalnych firm. Po drugie, głębsza płynność Hongkongu jest częścią infrastruktury, która ułatwia realizację alokacji „dywersyfikatora Chin”, ponieważ daje globalnym zarządzającym regulowany, zbywalny punkt wejścia do chińskiego ryzyka.

Gdzie doniesienia się rozbieżają i co pozostaje niepotwierdzone

Oba raporty SCMP są zgodne co do kierunku, ale różnią się poziomem pewności. Tekst o BlackRock to w istocie głos jednego stratega na jednym wydarzeniu; SCMP nie wymienia innych globalnych instytucji, które „powtarzają” ten pogląd, i nie podaje konkretnych danych o przepływach pokazujących, że globalni zarządzający faktycznie przebalansowali się w kierunku chińskich obligacji. Argument jest przedstawiony jako analityczny, a nie empiryczny.

Historia Shein jest bardziej konkretna, ale też bardziej warunkowa. CSRC wydała zgodę na złożenie wniosku, ale Matteo Giovannini z ICBC powiedział SCMP, że „jedno notowanie samo w sobie nie zmieni krajobrazu IPO”, a Hong Jiayang z Joint-Win Partners ostrzegł, że „CSRC przeprowadzi kompleksowy przegląd wszystkich ryzyk związanych z zagranicznym notowaniem Shein, w tym bezpieczeństwa narodowego, danych i cyberbezpieczeństwa”. Innymi słowy, regulator otworzył drzwi, ale ich nie zamknął. Wcześniejsze doniesienia SCMP o utknięciu Shein w Londynie, francuska grzywna 22 mln euro za naruszenia ochrony konsumentów i presja akcjonariuszy na wykupy wskazują na nierozwiązane kwestie prawne i korporacyjne, których notowanie w Hongkongu automatycznie nie rozwiąże.

Czego te źródła nie ustalają — i co czytelnik powinien traktować jako niepotwierdzone — to czy globalne fundusze emerytalne i fundusze suwerenne faktycznie przesunęły strategiczną alokację aktywów w kierunku Chin, czy też pogląd BlackRock pozostaje w dużej mierze ograniczony do taktycznych przechyleń i notatek house view.

Kto wygrywa, a kto przegrywa w tej tezie

Jeśli teza o dywersyfikatorze się sprawdzi, zwycięzcy są jasni: emitenci chińskich obligacji rządowych, którzy korzystają z głębszego i bardziej zróżnicowanego popytu zagranicznego; giełda w Hongkongu, która przejmuje notowania takie jak Shein, które nie mogą notować gdzie indziej; oraz duzi globalni zarządzający, którzy dobrze wyczaili ten zwrot. Chińscy decydenci również zyskują, ponieważ zagraniczny popyt na aktywa w juanach wspiera walutę i obniża koszty krajowego finansowania — punkt podkreślony przez niedawną deklarację gubernatora Ludowego Banku Chin Pan Gongshenga o dodaniu impetu rozwojowi rynku kapitałowego Hongkongu.

Przegrani są bardziej rozproszeni. Posiadacze amerykańskich obligacji skarbowych mierzą się z marginalnym spadkiem popytu typu safe-haven, jeśli część tego przepływu zostanie przekierowana do chińskich obligacji. Europejscy regulatorzy tracą dźwignię nad firmami takimi jak Shein, gdy te notują się poza ich jurysdykcją. A mniejsi zarządzający, którzy nie mają infrastruktury operacyjnej do handlu chińskimi obligacjami czy hongkońskimi akcjami, ryzykują pozostanie strukturalnie niedywersyfikowanymi w porównaniu z firmami takimi jak BlackRock, które tę infrastrukturę posiadają.

Co obserwować dalej

Trzy konkretne kamienie milowe sprawdzą, czy teza BlackLock staje się rynkową rzeczywistością, a nie konferencyjną retoryką. Po pierwsze, pełny przegląd CSRC wniosku Shein do Hongkongu — obejmujący bezpieczeństwo narodowe, dane i cyberbezpieczeństwo — oraz ewentualna data notowania, jeśli zostanie zatwierdzona; gładki proces wzmocniłby status Hongkongu jako domyślnego miejsca dla chińskich globalnych firm. Po drugie, każdy drugi duży chiński emitent, który publicznie wybierze Hongkong zamiast Nowego Jorku czy Londynu, co sygnalizowałoby, że Shein jest szablonem, a nie wyjątkiem. Po trzecie, twarde dane o przepływach: zagraniczne posiadanie chińskich obligacji rządowych i wpływy z hongkońskich IPO w drugiej połowie 2025 r. w porównaniu z danymi za pierwsze półrocze już podanymi przez PwC.

Po stronie makro najbliższym testem jest sama korelacja. Jeśli inflacja w USA i Europie pozostanie uporczywa, a PBOC utrzyma stabilne stopy, podczas gdy Fed będzie zacieśniał lub utrzymywał je na wysokim poziomie, dywergencja leżąca u podstaw argumentu Li poszerzy się i teza o dywersyfikatorze będzie wyglądać silniej wstecz. Jeśli chiński wzrost rozczaruje lub szoki geopolityczne sprawią, że chińskie aktywa będą się handlować jako jeden blok ryzyka z innymi rynkami wschodzącymi, argument korelacyjny się załamie, a wraz z nim oferta dywersyfikacji. Czytelnicy powinni traktować pogląd BlackRock jako prognozę warunkową, a nie konsensus — użyteczną właśnie dlatego, że da się ją zweryfikować na danych, które pojawią się w najbliższych kwartałach.